24. WJFF: PRZY PLANTY 7/9

4 lipca 1946 roku, rok po drugiej wojnie światowej, milicja, żołnierze i zwykli Kielczanie zabijają ocalałych z Holocaustu Żydów, mieszkających w Komitecie Żydowskim w centrum miasta. Ranią około 80 osób w całych Kielcach. Pogrom kielecki staje się symbolem polskiego powojennego antysemityzmu w świecie żydowskim. W Polsce jest tematem zakazanym przez władze ludowe. Z upadkiem komunizmu, Bogdan Białek, polski katolik, z wykształcenia psycholog, otwiera puszkę Pandory: zaczyna publicznie mówić o tym, co wydarzyło się w 1946 roku. Przebija się przez teorie spiskowe dotyczące pogromu, wyparcie pogromu ze świadomości kielczan i utrwalane przez lata wzajemne stereotypy Polaków i Żydów. Zbliżenie między kielczanami a Żydami zaczyna się rodzić, lecz ma też swoją cenę.

Reżyserzy filmu – polski katolik i amerykański Żyd – przez blisko dziesięć lat realizacji filmu, uczyli się wspólnego spojrzenia na historię pogromu. W 70 rocznicę tragedii, przedstawiają widzom historię o tym, jak wiele może się zmienić między ludźmi, gdy nawet najtrudniejsza prawda, przekazywana jest z miłością. Spotkanie z reżyserem Michałem Jaskulskim.

NAGRODY I FESTIWALE: Nagroda Specjalna – Warsaw Jewish Film Festival 2016, Najlepszy Film Dokumentalny – St. Louise International Film Festival 2017, Najlepszy Film Dokumentalny – Jersey City International Television & Film Festival 2016, Film Nominowany do Nagrody im. Jerzego Turowicza 2017

On July 4, 1946—one year after the end of World War II—militiamen, soldiers, and ordinary residents of Kielce murdered Holocaust survivors living in the Jewish Committee building in the heart of the city, wounding about 80 people across Kielce. The Kielce pogrom became a symbol of Polish postwar antisemitism in the Jewish world, while in Poland it remained a taboo subject silenced by the communist authorities.

With the fall of communism, Bogdan Białek—a Polish Catholic and psychologist by training—opened Pandora's box by beginning to speak publicly about what…