Śniłem tylko przyszłość

„Żyłem jak w gorączce. Śniłem tylko przyszłość” – tak Andrzej Wajda opisuje czas, w którym jako artysta angażował się w życie publiczne: od walki z cenzurą, przez „Człowieka z marmuru”, Solidarność i stan wojenny po upadek komunizmu. Od braku nadziei po burzliwą transformację.

Śniłem tylko przyszłość to esej dokumentalny o okresie, w którym Andrzej Wajda przestał być jedynie obserwatorem historii i stał się jednym z jej bohaterów.

Film obejmuje lata 1976–2000 – od Człowieka z marmuru, przez Człowieka z żelaza i narodziny Solidarności, doświadczenie stanu wojennego oraz zaangażowanie Wajdy w życie publiczne, aż po jego wybór do Senatu i Oscara za całokształt twórczości.

Narracja opiera się na zapiskach Wajdy zebranych w „Notesach”, które czyta Agnieszka Holland. W archiwalnych obrazach i słowach reżysera odnajdujemy nie tylko twórcę i obywatela, lecz także człowieka pełnego wątpliwości, który mierzy się z odpowiedzialnością za własne wybory i ceną publicznego zaangażowania.

Joanna Rożen-Wojciechowska, filmoznawczyni, menedżerka kultury, reżyserka; ukończyła filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz studia podyplomowe z pisarstwa w Collegium Civitas. Kształciła się też w Polskiej Szkole Reportażu, uczestniczyła w programie Doc Lab Poland. Przez niemal 10 lat była dyrektorką programową stacji Kino Polska TV, a następnie kierowała Działem Projekcji i Wydarzeń Filmowych w Narodowym Centrum Kultury Filmowej EC 1 w Łodzi. W 2010 roku otrzymała nagrodę Hot Bird TV Award za koncepcję programową stacji Kino Polska TV. Jest producentką filmu Katarzyny Klimkiewicz Hanoi–Warszawa, uhonorowanego Europejską Nagrodą Filmową. Od 2018 roku jest dyrektorką Centrum Kultury Filmowej im. Andrzeja Wajdy, gdzie kieruje programem instytucji, rozwijając ją w obszarze edukacji filmowej, upowszechniania kultury filmowej i popularyzacji dziedzictwa Wajdy.

Film dokumentalny Śniłem tylko przyszłość jest jej debiutem reżyserskim.